AlmaDís Kristinsdóttir, doktorsnemi í safnafræði
„Markmið, umfang og leiðir í safnfræðslu hafa lengi verið ágreiningsefni í faglegri umræðu,“ segir AlmaDís Kristinsdóttir, doktorsnemi í safnafræði, sem skoðar starfið innan frá og kannar hvernig söfn rækja menntunarhlutverk sitt.
AlmaDís er menntunarfræðingur og hönnuður í grunninn en áhugi hennar á faginu er djúpstæður. „Ég hef starfað um árabil á söfnum, m.a. við safnfræðslu og hef brennandi áhuga á því að efla söfn sem virkan námsvettvang. Í mínum huga hafa söfn mannbætandi áhrif og geta aukið lífsgæði fólks. Hins vegar þykja sumum söfn leiðinleg. Þessi ólíku viðhorf eru ástæðan fyrir því að ég valdi fræðslumál safna sem viðfangsefni.
AlmaDís Kristinsdóttir
„Ég hef starfað um árabil á söfnum, m.a. við safnfræðslu og hef brennandi áhuga á því að efla söfn sem virkan námsvettvang. Í mínum huga hafa söfn mannbætandi áhrif og geta aukið lífsgæði fólks.“
Safnfræðsla gengur þvert á alls konar söfn og er einn af sameiginlegum þráðum þeirra óháð viðfangsefninu,“ segir AlmaDís.
AlmaDís rannsakar hindranir og möguleika safnfræðslu með viðtölum. „Safnfræðsla gengur þvert á tvö fræðasvið: menntunarfræði og safnafræði. Fagið er ungt á alþjóðavísu, aðeins um 50 ára. Þrátt fyrir það er menntunarhlutverk safna jafngamalt söfnum og óaðskiljanlegur þáttur safnastarfs, ef ekki megintilgangur þess,“ segir AlmaDís.
Hluti rannsóknarinnar er tilvik sem nær yfir 20 ára starf fræðsludeildar á safni. „Í þeim hluta er ýmislegt að koma í ljós, eins og að starfið virðist ekki fá að þróast heldur standa í stað þrátt fyrir margar áhugaverðar tilraunir til framþróunar,“ segir AlmaDís og bætir við: „Gildi rannsóknarinnar felst í að tengja vettvanginn við fræðilega umræðu, varpa ljósi á hindranir og möguleika sem greina má og styrkja stoðir faglegrar nálgunar í fræðslumálum safna.“
Leiðbeinandi: Sigurjón B. Hafsteinsson, dósent við Félags- og mannvísindadeild.