Kristín Vala Ragnarsdóttir, prófessor við Jarðvísindadeild
„Rannsóknin snýst um að finna ramma utan um sjálfbær samfélög innan marka jarðarinnar,“ segir Kristín Vala Ragnarsdóttir, prófessor við Jarðvísindadeild og fyrrverandi forseti Verkfræði- og náttúruvísindasviðs, um rannsókn sem hún vinnur að í samstarfi háskóla og frjálsra félagasamtaka í fimm löndum. „Í sjálfbærum samfélögum hafa allir sama rétt til náttúruauðlinda og við erum að kanna þessa háleitu sýn á þann máta að við á Vesturlöndum drögum úr neyslu til þess að þróunarlöndin geti fengið aðgang að hærra hlutfalli náttúruauðlinda heimsins.“
Kristín Vala Ragnarsdóttir
„Í sjálfbærum samfélögum hafa allir sama rétt til náttúruauðlinda og við erum að kanna þessa háleitu sýn á þann máta að við á Vesturlöndum drögum úr neyslu til þess að þróunarlöndin geti fengið aðgang að hærra hlutfalli náttúruauðlinda heimsins.“

Kristín Vala segir að dæmi finnist um náttúrufarslega sjálfbært samfélag á edo-tímabilinu í Japan frá 17. til 19. aldar. „En hins vegar var þar mikil stéttaskipting og langt frá því að þegnarnir hafi allir verið jafn réttháir. Í nútímanum eru dæmi um tilraunasamfélög sem hafa unnið að því að búa á sjálfbæran máta og má þar nefna Findhorn í Skotlandi, Damanhur á Ítalíu og Sieben Linden í Þýskalandi,“ segir Kristín Vala.
Hún segist hafa valið viðfangsefnið í ljósi þess hversu mikilvægt það er. „Eins og er lifum við eins og við eigum margar jarðir. Við ofnýtum vistkerfi og auðlindir umfram endurnýjunargetu jarðarinnar. Þess vegna eru mörg vistkerfi að falla saman og auðlindir að þrjóta,“ bendir Kristín Vala á.
Fyrstu niðurstöður rannsóknarinnar veita yfirsýn yfir hve lengi auðlindir eins og jarðeldsneyti og málmar endast. „Það hefur komið í ljós að meirihluti þeirra auðlinda sem við reiðum okkur á í nútímaþjóðfélögum mun þverra á fyrri hluta þessarar aldar. Það mun hafa gífurleg áhrif á fnahagskerfi heimsins og við erum nú þegar að sjá bresti í þeim kerfum vegna auðlindarýrnunar,“ segir Kristín Vala.
Gildi rannsóknarinnar fyrir vísindi og samfélagið í heild er ótvírætt. „Án rannsókna eins og okkar geta komandi kynslóðir ekki lifað af á jörðinni,“ segir hún að lokum.