Sigrún María Kristinsdóttir, doktor í umhverfis- og auðlindafræði
„Rannsóknin snýst um að skapa og prófa íbúaþátttökuferli sem samfélög geta notað til að nálgast sjálfbærni og félagslegt jafnrétti innan lífeðlisfræðilegra marka jarðarinnar, markanna sem við verðum að búa innan eigi jörðin að geta viðhaldið því vistkerfi sem mannkynið reiðir sig á. Þetta ferli hefur verið nefnt samleiðniferlið og var hluti af stærri alþjóðlegri og þverfaglegri rannsókn, Samleiðni-verkefninu, sem var kostuð af sjöundu rammaáætlun Evrópusambandsins. Ferlið var prófað með starfendarannsóknum á Íslandi, Englandi og Indlandi,“ segir Sigrún María Kristinsdóttir um doktorsrannsókn sína en hún lauk doktorsprófi í umhverfis- og auðlindafræði í nóvember 2013.
Sigrún María Kristinsdóttir
Sigrún María segir að mannkynið verði yfir níu milljarðar manna árið 2050, ef spár rætast, og ef stór hluti mannkyns leitist við að ná þeim ósjálfbæra lífsstíl sem Vesturlandabúar búa við í dag, blasi við gríðarlegt vandamál.
Sigrún María segir að mannkynið verði yfir níu milljarðar manna árið 2050, ef spár rætast, og ef stór hluti mannkyns leitist við að ná þeim ósjálfbæra lífsstíl sem Vesturlandabúar búa við í dag, blasi við gríðarlegt vandamál. „Jörðin getur ekki viðhaldið slíku fjölmenni við ósjálfbærar kringumstæður og vaxandi þrýstingur á kerfin sem notuð eru nú til að skipta og stýra auðlindum jarðarinnar leiðir til sífellt ósanngjarnari útkomu. Möguleg lausn gæti falist í að breyta skiptingu auðlinda milli þjóða, samfélaga og einstaklinga með því að útbúa ný stjórnunar- og úthlutunarferli sem væru sanngjarnari en þau sem nú ríkja og héldust innan marka jarðarinnar, eins og samleiðniferlið sem útskýrt er hér að ofan,“ útskýrir Sigrún María.
„Samleiðniferlið einkennist af kerfishugsun og skipulögðum vinnufundum meðal íbúa hvers samfélags þar sem handvaldir þátttakendur beita kerfishugsun og gera sér grein fyrir orsakatengslum í fyrir fram ákveðnu kerfi. Litið er svo á að þeir sem búa við kerfið sem skoða á þekki það sameiginlega betur en aðrir og geti því fundið lausnir sem utanaðkomandi fá ekki séð. Í starfendarannsóknunum sem vísað er í hér að ofan virkaði ferlið vel og skilgreindu þátttakendurnir nauðsynlegar breytingar á stefnu stjórnvalda í viðkomandi samfélagi eða lifnaðarháttum íbúanna sem gætu leitt til þess að samleiðniferlinu, samráði íbúanna, væri beitt í auknum mæli og með því dregið úr auðlindanotkun, bæði innan samfélagsins og á heimsvísu,“ segir Sigrún María um niðurstöður rannsóknarinnar.
Hún segir samleiðniferlið brúa bilið milli akademíunnar og samfélagsins. Það sé heillavænlegt framlag til þátttökulýðræðis sem ætlað sé að færa heiminn í átt að sjálfbærni og félagslegu jafnrétti.