Anna Kristín Sigurðardóttir, dósent við Kennaradeild, og Arna H. Jónsdóttir, lektor við Kennaradeild
Reykjavíkurborg réðst í umdeildar sameiningar á grunnskólum og leikskólum á árinu 2011 til þess að bregðast við áhrifum efnahagskreppunnar. Þótt vissulega hafi það ekki verið fyrsta sameining skóla hér á landi vöknuðu spurningar, bæði hjá foreldrum og skólafólki, um áhrif sameininganna á skólastarf. Anna Kristín Sigurðardóttir, dósent í menntunar- fræðum, og Arna H. Jónsdóttir, lektor í leikskólafræði, tókust á við þær spurningar í rannsóknaverkefni sem staðið hefur undanfarin ár en þar leituðu þær eftir sjónarmiðum stjórnenda skólanna.
„Markmið rannsóknarinnar er að varpa ljósi á þau verkefni sem skólastjórar standa frammi fyrir við sameiningu leikskóla og grunnskóla og hvort megi auðvelda stjórnendum að leiða slíkt sameiningarferli. Sjónarhorni er beint að því sem forystumaður gengur í gegnum, upplifir og skynjar á þessari vegferð, hvernig hann sér hlutverk sitt og hvaða tækifærum og ógnunum hann mætir,“ segir Anna Kristín og bætir við að sameiningar af þessu tagi hafi lítt verið rannsakaðar. „Okkur fannst því mikilvægt að skilja betur hvað gerist inni í skólastofnunum sem verða til með þessum hætti.“
Anna Kristín Sigurðardóttir og Arna H. Jónsdóttir
„Markmið rannsóknarinnar er að varpa ljósi á þau verkefni sem skólastjórar standa frammi fyrir við sameiningu leikskóla og grunnskóla og hvort megi auðvelda stjórnendum að leiða slíkt sameiningarferli.“
Gagnaöflun vegna rannsóknarinnar hófst haustið 2011 og lauk vorið 2014. „Gagna var aflað í leik- og grunnskólum í Reykjavík sem urðu til vegna sameiningar tveggja eða fleiri skóla. Tekin voru viðtöl við skólastjóra tvisvar á ári og auk þess skoðuðum við ýmis gögn sem tengjast sameiningunum,“ segir Arna.
Fyrstu niðurstöður þeirra Önnu Kristínar og Örnu benda til að skólastjórar, bæði í grunn- og leikskólum, hafi glímt við erfið verkefni fyrstu árin og þeir upplifað álag og skort á stuðningi þrátt fyrir aðgerðir sveitarfélagsins sem áttu að auðvelda innleiðingu. „Í því sambandi nefna skólastjórarnir bæði framkvæmdir sem krefjast fjármagns og þætti í menningu hvers skóla sem gátu valdið togstreitu. Margir skólastjóranna töldu þó að sameiningin byði upp á ýmsa möguleika til framþróunar. Sparnaður af sameiningu með þessum hætti getur aftur á móti ekki talist vera mikill, m.a. vegna óhagræðis sem skapast af því að reka starfsemi hins nýsameinaða skóla í tveimur eða fleiri húsum,“ bendir Anna Kristín á.
Arna bætir við að fara verði af varfærni í sameiningar. „Skólar eru viðkvæmar stofnanir sem snerta líf margra og hagsmuni samfélagsins alls. Þess vegna er mikilvægt að reyna að varpa ljósi á leiðir til að þróa og breyta skólastarfi þannig að gæði og árangur aukist.“