Félagsráðgjöf eða félagsfræði?

Gunnar Þór Gunnarsson, sem brautskráðist með MA-próf til starfsréttinda í félagsráðgjöf í júní síðastliðnum, ritaði skemmtilegan pistil eftir athöfnina á vefinn Hringbraut þar sem hann leiðréttir algengan misskilning um að félagsfræði og félagsráðgjöf séu sama námið:

„Þegar ég stundaði nám í félagsráðgjöf við Háskóla Íslands lenti í ég margoft í því að bæði ættingjar og vinir töldu mig vera að læra félagsfræði. Fólk sagði til dæmis: ,,Já mamma þín sagði mér að þú hefðir farið að læra félagsfræði” eða ,,hvernig gengur svo í félagsfræðinni?” Oft var freistandi að segja bara „já það passar, það gengur vel“ og það gerði ég stundum til að byrja með. Þegar leið á námið fór ég að leiðrétta fólk.“ 

Gunnar Þór útskýrir félagsráðgjöf sem eins konar blöndu af félagsfræði og sálfræði: „Við lærum sem dæmi almenna félagsfræði, sálfræði, viðtalstækni, stjórnmálafræði, svolítið í lögfræði (lög sem tengjast starfi félagsráðgjafa) og um geðræna sjúkdóma.“

En hvað gera þá félagsráðgjafar? 

„Félagsráðgjafi er lögverndað starfsheiti og gefur Landlæknisembætti Íslands út starfsleyfið, því er í raun um að ræða heilbrigðisstétt. Félagsráðgjafar vinna mjög gjarnan með fólki í neyð eða fólki sem vantar aðstoð vegna erfiðleika eða einhverskonar krísu í lífi sínu. Að mínu mati má segja að félagsráðgjafar sinni gjarnan ákveðnu stuðnings- og réttargæslu hlutverki. Félagsráðgjafar vinna mikið út frá heildarsýn og hugmyndinni um ólík kerfi samfélagsins (kerfiskenningum). Menntun félagsráðgjafa gerir þá einstaklega vel undirbúna fyrir teymisvinnu enda vinna þeir gjarnan slíka vinnu. Félagsráðgjafa má í raun finna í allri velferðarþjónustu: Í félagsþjónustu, barnavernd, á spítölum, í vinnu hjá bæjarfélögum eða ríki, á Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins , á endurhæfingarstofnunum, í öldrunarþjónustu, í fötlunarþjónustu og svona mætti lengi áfram telja. Félagsráðgjafar vinna líka margir við sambandsráðgjöf, fjölskylduráðgjöf eða annarskonar ráðgjöf. Nám félagsráðgjafa er góður grunnur fyrir þá sem vilja sinna þerapískri vinnu. Félagsráðgjöf er sífellt að þróast og má þar til dæmis nefna hugmyndina um skólafélagsráðgjafa. Slíkur félagsráðgjafi gæti hlúð að aðbúnaði og líðan nemenda og verið tengiliður skóla við aðrar stofnanir, s.s. barnavernd.“