Skip to main content

Mætum mjög góðu viðmóti um að bæta aðgengið

Blindum og sjónskertum nemendum hefur fjölgað við Háskóla Íslands undanfarin ár samfara bættri aðstöðu og þjónustu fyrir hópinn. Eyþór Kamban Þrastarson, sem er á öðru ári í félagsfræði og kynjafræði, er einn þeirra. Hann hefur verið blindur frá fæðingu en var alltaf ákveðinn í því að fara í háskólanám. „Ég hef lengi haft áhuga á félagsvísindum og mér finnst mjög hressandi að takast á við kynjafræðina. Frænka mín er líka í kynjafræði og við tvö stöndum saman í fjölskylduboðunum. Mér finnst fólk samt almennt ekki eiga í vandræðum með kvenréttindi en þegar rætt er um kynhlutverk, transfólk og slíkt er þetta orðið erfiðara fyrir marga og fólk farið að taka í bremsuna þegar þeim finnst róttæknin orðin of mikil,“ segir Eyþór. 

Eyþór Kamban Þrastarson

„Ég hef lengi haft áhuga á félagsvísindum og mér finnst mjög hressandi að takast á við kynjafræðina.“

Eyþór Kamban Þrastarson

Eyþór býr á Stúdentagörðunum við Eggertsgötu og segist ekki þurfa á aðstoð að halda við að komast í skólann eða á milli bygginga og kennslustofa á háskólasvæðinu. „Mér finnst auðveldara að komast á milli þegar ég er ekki háður einhverjum öðrum. Í mínum huga er þetta spurning um frelsi til að velja og ég hef valið þessa leið,“ segir Eyþór. 

Eyþór öðlaðist þetta mikla sjálfstæði með svokallaðri umferlisþjálfun. „Þegar ég byrjaði í Kvennaskólanum í Reykjavík, niðri í bæ, fannst mér það erfitt. Ég þurfti að labba á milli húsa og fannst leiðin erfið og hafði ekki sjálfstraust í þetta. Þegar ég fékk umferlisþjálfun öðlaðist ég nægt sjálfstraust til að ganga þessar leiðir einn,“ segir Eyþór enn fremur og bætir við að hann langi sjálfan að starfa sem umferliskennari í framtíðinni. 

Þegar spurt er um tillitsemi fólks í háskólanum og aðstöðuna segir Eyþór að honum finnist í lagi að fólk bjóði fram aðstoð sína en ekki eigi að þröngva henni upp á fólk. „Bæði kennarar og aðrir sem ég hef þurft að leita til í skólanum hafa komið til móts við mig á allan hátt. Ég væri til í að fá leiðarlínu á Háskólatorgi og ég held að það sé ekki langt í að hún verði tilbúin. Það væri líka gott ef allar stofur og almennar hurðir væru merktar með punktaletri. Ég veit að þetta er rætt innan háskólans núna og við mætum mjög jákvæðu viðmóti um að bæta aðgengið,“ segir þessi atorkusami ungi maður að lokum.