Vanda Sigurgeirsdóttir, lektor við Íþrótta-, tómstunda- og þroskaþjálfadeild
Vanda Sigurgeirsdóttir, lektor í tómstunda- og félagsmálafræðum, vinnur nú að fjölþjóðlegri rannsókn á kvennafótbolta á Íslandi og annars staðar á Norðurlöndunum ásamt Erlingi Jóhannssyni, prófessor í íþrótta- og heilsufræðum við HÍ. Knattspyrnan er ekki framandi fyrir Vöndu því að hún lék um árabil í meistaraflokki og hefur verið landsliðsþjálfari, auk þess að þjálfa úrvalsdeildarlið í kvennaflokki með góðum árangri.
Vanda Sigurgeirsdóttir
„Markmiðið með rannsókninni er að öðlast þekkingu á því hvernig farandvinna í knattspyrnu skapar nýjar áskoranir og tækifæri fyrir skipulag íþrótta á Norðurlöndum,“
„Markmiðið með rannsókninni er að öðlast þekkingu á því hvernig farandvinna í knattspyrnu skapar nýjar áskoranir og tækifæri fyrir skipulag íþrótta á Norðurlöndum,“ segir Vanda. Rannsóknarverkefnið er mjög umfangsmikið og mun standa yfir í þrjú ár samfellt. Fjöldi einstaklinga kemur að rannsókninni, m.a. nýdoktor og doktorsnemar frá Danmörku og Svíþjóð og að auki tveir meistaranemar frá HÍ.
Erlingur Jóhannsson segir að verkefnið hafi hlotið afar veglegan norrænan styrk en um 90 milljónum króna hafi verið ráðstafað til rannsóknarinnar. Erlingur verður leiðbeinandi íslensku nemanna í verkefninu ásamt Vöndu. Hann segir að umsækjendur um norræna styrkinn hafi verið á annað hundrað en einungis sex hafi hlotið styrk sem sýni ótvírætt vægi rannsóknarinnar. Vanda segir að rannsóknir Erlings og fleiri á hreyfingu og mataræði barna hafi vakið athygli utan landsteina. Reynsla hans og birting fræðigreina hafi ráðið miklu um að Íslendingum bauðst þátttaka í þessu verkefni. Þetta hafi einnig hjálpað til við að rannsóknin fékk svo stóran styrk.
Vinsældir kvennaboltans aukast
Vegna aukinna vinsælda kvennaknattspyrnunnar hafa sífellt fleiri erlendir leikmenn gengið til liðs við félög í Danmörku, Noregi, Svíþjóð og einnig hér á landi að sögn Vöndu. Þess vegna hafi verið ráðist í þessa stóru rannsókn, til að kanna nánar hvað farandvinna samfara þjóðfélagsbreytingum hafi í för með sér. Vanda segir að kvennaknattspyrna eigi sér ekki langa sögu hér á landi, boltinn hafi byrjað að rúlla
eftir 1970. „Kvennaknattspyrna verður hins vegar vinsælli með hverju árinu sem líður og það sama á við annars staðar á Norðurlöndum. Í rannsókninni verður skoðað hvers vegna erlendar knattspyrnukonur standa sig svona vel í stóru knattspyrnudeildunum í Danmörku, Noregi og Svíþjóð. Íslenskar knattspyrnukonur hafa einmitt staðið sig mjög vel þar og það hefur án efa stutt okkur til þátttöku í þessari rannsókn,“ segir Vanda.
„Íþróttafélögin á Norðurlöndum eru byggð á gildum sem skapa samstöðu í samfélaginu. Þau snúast því ekki endilega um peninga,“ segir Vanda. Hún bætir því við að einnig sé áformað að kanna hvernig knattspyrnufélög í kvennaflokki hafi endurskipulagt starfsemi sína með hliðsjón af breyttum aðstæðum. „Atvinnumennska hefur blandast við þá áhugamennsku sem fyrir var á Norðurlöndum og við ætlum að skoða hvernig aðlögun erlendra leikmanna hefur tekist að mati forráðamanna liðanna,“ segir Vanda.
Vanda vonast til að rannsóknin skili því að knattspyrnufélögunum gangi betur að takast á við nýjar aðstæður og að þeim auðnist betur að aðstoða ólíkar knattspyrnukonur við að finna sig í mismunandi menningarumhverfi. Vanda segist jafnframt vonast til að rannsóknarniðurstöðurnar geti haft notagildi fyrir áframhaldandi þróun íþróttafélaga á Norðurlöndum: „Ekki aðeins í tengslum við farandvinnu í íþróttum, heldur einnig fyrir aðra mikilvæga þætti, eins og heilsu og málefni innflytjenda.“