Þorgerður Einarsdóttir, prófessor við Stjórnmálafræðideild
„Rannsóknin snýst um karlmenn í kvenna- og jafnréttisbaráttu en þátttaka þeirra hefur aukist í grasrótarhreyfingum kvenna,“ segir Þorgerður Einarsdóttir, prófessor í kynjafræði, um rannsókn sína. Hún segir að í hinu opinbera jafnréttisstarfi sé mikil áhersla lögð á þátttöku karla, til dæmis sé lögboðið að karlar séu ekki færri en 40% í öllum jafnréttisnefndum. Þetta sé þó ekki nýtt af nálinni þar sem karlar hafi tekið þátt í jafnréttisbaráttu og stutt hana allt frá 19. öld. Lítið hafi þó verið rannsakað á þessu sviði og því sé lítil fræðileg þekking til staðar.
Rannsóknin er samstarfsverkefni Þorgerðar og Arnars Gíslasonar en þau hafa unnið saman að jafnréttismálum um árabil. Í umræðunni er almennt litið svo á að „auka þurfi hlut karla í jafnréttisbaráttu án þess að það sé rökstutt nánar,“ segir Þorgerður.
Þorgerður Einarsdóttir
„Rannsóknin snýst um karlmenn í kvenna- og jafnréttisbaráttu en þátttaka þeirra hefur aukist í grasrótarhreyfingum kvenna.“
Þau vilja skoða þátttöku karla og á hvaða forsendum hún er hér á landi „þar sem jafnréttisbaráttan hér er mjög virk og talsvert um karla í grasrótarstarfi og opinberu jafnréttisstarfi. Við tökum viðtöl við karla og konur og spyrjum um áherslur, aðferðir, reynslu og upplifanir.“ Þorgerður bendir á að samkvæmt karlafræðunum geti karlar tekið þátt í jafnréttisstarfi á mismunandi forsendum, allt frá því að styðja baráttu og sjónarmið kvenna og til þess að þjóna eingöngu karlréttindahagsmunum.
Vonast er til að rannsóknin varpi ljósi á það „hvort karlar séu settir út á jaðarinn í baráttunni eða hvort þeir séu ef til vill komnir lengra en konur? Getur verið að karlar mæti annars konar og jafnvel jákvæðara viðmóti í baráttunni en konur, til dæmis þegar rædd eru eldfim efni eins og klám og kynferðisofbeldi?“ spyr Þorgerður.
Niðurstöðurnar munu, að sögn Þorgerðar, varpa ljósi á umræðuna um karla í jafnréttisstarfi. „Með niðurstöðunum fæst þekking á því hvað þátttaka karla í jafnréttisstarfi þýðir og hvort árangurinn af því sé annar og meiri en starf án þeirra. Þannig má hagnýta niðurstöður verkefnisins við skipulagningu jafnréttisstarfs í framtíðinni,“ segir Þorgerður að lokum.