Peter Holbrook, prófessor við Tannlæknadeild
Það kannast sjálfsagt flestir við þau uppeldisskilaboð að sykurinn, gosið og óhollustan skemmi tennurnar. Þessi skilaboð eru ennþá gjaldgeng í dag og þá alls ekki bara fyrir ungdóminn. Hins vegar eru teikn á lofti í tannrannsóknum sem benda til þess að erfðafræðilegir þættir geti líka orsakað vonda tannheilsu.
Peter Holbrook, prófessor við Tannlæknadeild Háskóla Íslands, hefur undanfarið unnið að rannsókn sem miðar að því að greina hvort einhver tengsl séu á milli erfða og tilhneigingar til að tennurnar í fólki skemmist og/eða glerungurinn eyðist. Þá er rannsókninni einnig ætlað að svara því hvort mögulegt sé að einhverjir erfðaþættir geti verndað tiltekinn hóp einstaklinga fyrir ákveðnum tannsjúkdómum.
Peter Holbrook
Peter segir að gæði gagna erfðafræðinefndar og nákvæmni íslensku rannsóknarinnar gefi tilefni til að vænta þess að niðurstöður rannsóknar hans geti svarað mikilvægum spurningum tengdum því hvers vegna sumir þrói frekar með sér þessa sjúkdóma en aðrir.
Peter segist notast við niðurstöður úr viðamikilli rannsókn á tannátu og glerungseyðingu, MUNNÍS-rannsókninni, sem unnin var með þátttöku fimmtungs íslenskra barna á aldrinum 6, 12 og 15 ára. Niðurstöður úr þessari íslensku rannsókn birtust nýlega í tveimur greinum í tannlæknaritunum Community Dentistry og Oral Epidemiology. Þær verða notaðar í tengslum við gagnagrunn erfðafræðinefndar til að kanna hvort erfðafræðilegir þættir geti hugsanlega valdið því að tannáta og/eða glerungseyðing sé líklegri til að myndast hjá sumum einstaklingum en öðrum.
Peter segir að gæði gagna erfðafræðinefndar og nákvæmni íslensku rannsóknarinnar gefi tilefni til að vænta þess að niðurstöður rannsóknar hans geti svarað mikilvægum spurningum tengdum því hvers vegna sumir þrói frekar með sér þessa sjúkdóma en aðrir.
Að lokum segir Peter að ef einhver marktæk tengsl finnist gefi það tilefni til frekari rannsókna og hann leitar að genum sem geta annað hvort aukið áhættuna á tilteknum tannsjúkdómum eða verndað gegn þeim.