Jón K. Ragnarsson, meistaranemi í alþjóðasamskiptum
Árið 2007 var ráðist á Eistland en þetta var ekki hernaðarárás í hefðbundnum skilningi. Hermennirnir komu í gegnum símalínur, beittu stafrænum vopnum og réðust á helstu innviði landsins, meðal annars á bankakerfi og fjölmiðla. Þegar ráðist var á Georgíu í ágúst 2008 var fyrsta bylgja árásarinnar netárás. Í báðum tilvikum var um netárásir að ræða til að koma í veg fyrir að íbúar ríkjanna sem og umheimurinn vissu hvað raunverulega ætti sér stað.
Nokkur ríki, þar á meðal Rússland og Kína, hafa komið á fót sérstökum „net-herdeildum“ sem hluta af hernaðaruppbyggingu sinni. Þá hefur alþjóðleg glæpastarfsemi einnig fært sér möguleika Netsins í nyt og eru fórnarlömb þeirra glæpa óháð landamærum.
Jón K. Ragnarsson
Þar sem netógn er ein stærsta ógn komandi ára er samstillt átak alþjóðasamfélagsins nauðsynlegt í baráttunni gegn netárásum.
Ísland er þátttakandi í alþjóðasamfélaginu og því er þessi ógn vissulega til staðar hér sem annars staðar. Atburðir undanfarinna missera hafa síst skapað okkur vinsældir á alþjóðavettvangi, og eru smáríki á borð við Ísland oft viðkvæmari en önnur ríki vegna takmarkaðra bjarga. Þá má nefna að íslensk stjórnvöld hafa ákveðið að auka hlut rafrænnar stjórnsýslu til að stuðla að skilvirkni og gagnsæi, en það gerir stjórnvöld enn háðari viðkvæmum tölvubúnaði.
Alþjóðasáttmálar eru til um notkun á flestum nútímahernaðarvopnum, svo sem gereyðingarvopnum og jarðsprengjum, og er þeim ætlað að vernda saklausa borgara. Þar sem netógn er ein stærsta ógn komandi ára er samstillt átak alþjóðasamfélagsins nauðsynlegt í baráttunni gegn netárásum.
Leiðbeinandii: Alyson J.K. Bailes, aðjunkt við Stjórnmálafræðideild.