Ívar Örn Benediktsson, sérfræðingur við Jarðvísindastofnun Háskólans
Ívar Örn Benediktsson tók nýverið við starfi lektors við jarðfræðideild Lundarháskóla í Svíþjóð en var áður nýdoktor á Jarðvísindastofnun Háskóla Íslands. Hann stendur að rannsóknarverkefni um setgerð, byggingu og myndun stærstu jökulgarða á Íslandi. „Þá má finna við Gígjökul og Kvíárjökul. Þessir jöklar teljast til falljökla, það er mjög brattra skriðjökla, og falla báðir úr öskjum virkra eldfjalla.“
Ívar Örn Benediktsson
Ívar stendur að rannsóknarverkefni um setgerð, byggingu og myndun stærstu jökulgarða á Íslandi. „Þá má finna við Gígjökul og Kvíárjökul. Þessir jöklar teljast til falljökla, það er mjög brattra skriðjökla, og falla báðir úr öskjum virkra eldfjalla.“
Markmiðið er að kanna setlagafræðilega samsetningu garðanna með hefðbundnum aðferðum í jöklajarðfræði og innri byggingu þeirra með jarðeðlisfræðilegum aðferðum. „Aðallega er verið að kanna hvaða ferli setið endurspeglar og hvort kjarni garðanna samanstandi af dauðís, þ.e. gömlum jökulís, sem gæti ef til vill skýrt stærð þeirra að einhverju leyti.“
Í tíðum ferðum að jöklunum óx sú löngun Ívars að skilja hvernig garðarnir hefðu orðið til. Gagnaöflun hefur að mestu verið í höndum Minneyjar Sigurðardóttur, meistaranema í jarðfræði, og Þorbjargar Ágústsdóttur, jarðeðlisfræðings á Jarðvísindastofnun. Ívar Örn segir að niðurstöðurnar komi til með að auka skilning á virkni falljökla, rofi þeirra og setmyndun, myndun stórra jökulgarða og sumpart sögu tveggja ofannefndra jökla. „Samfélagslegur ávinningur af verkefninu er aukin þekking á jöklum og einstökum náttúrumyndunum á Íslandi, sem síðan má miðla til almennings, til dæmis í formi upplýsingaskilta eða almennra fræðigreina.“