Við vildum skoða hvernig fólk spáði fyrir um veður áður en Veðurstofa Íslands tók að sér það hlutverk,“ segir Eiríkur Valdimarsson, meistaranemi í þjóðfræði, en sú grein er kennd í Félags- og mannvísindadeild.
„Fólk þurfti einhvern veginn að spá fyrir um veðrið og það eru ekki nema nokkrir áratugir frá því að Veðurstofa Íslands var orðin það föst í sessi að menn hættu að mestu að gera eigin spár.“
Terry Gunnell, dósent í þjóðfræði, er leiðbeinandi Eiríks í verkefninu. „Þetta hefur lítið verið rannsakað, en núna gefst mér færi á að ferðast um landið, hitta fólk og taka viðtöl um efnið,“ segir Eiríkur. „Ég þekki þetta frá því þegar ég var krakki. Ég er alinn upp á sveitabæ í Skagafirði og þar voru nokkrir sem
kunnu að spá fyrir um veðrið.“
Eiríkur Valdimarsson, meistaranemi í þjóðfræði
„Sumir gigtarsjúklingar þykja mjög veðurvissir. Ef þeir verða stirðir í mjöðminni þá er kannski lægð á leiðinni.
Í BA-verkefni sínu skoðaði Eiríkur tvö landssvæði, annars vegar Breiðafjörð, sem er sjávarútvegssvæði, og hins vegar Skagafjörð, sem er landbúnaðarhérað.
„Í mörgu af því efni sem ég náði að afla mér birtist menningarlegur bakgrunnur. Menn voru að lesa í skýin og kölluðu þau ýmsum nöfnum. Til dæmis er ákveðin tegund skýjamynsturs við Breiðafjörð kölluð netský, af því að þá er gott að fara að róa,“ segir Eiríkur.
„Svo er önnur saga hvort þessar spár reyndust réttar, en fólk virðist hafa haft eitthvað fyrir sér í þessu. Suma dreymdi fyrir um veður, en flestir nú til dags telja hæpið að byggja veðurspár á draumum,“ segir Eiríkur.
„Sumir gigtarsjúklingar þykja mjög veðurvissir. Ef þeir verða stirðir í mjöðminni þá er kannski lægð á leiðinni.