Skip to main content

Aukinn skilningur á landnámi framandi tegunda

Óskar Sindri Gíslason, doktorsnemi við Líf- og umhverfisvísindadeild

Óskar Sindri Gíslason, doktorsnemi í sjávarlíffræði, rannsakar hinn norður-ameríska grjótkrabba (Cancer irroratus) sem hefur náð fótfestu á Íslandsmiðum. Krabbinn fannst við landið árið 2006 en Óskar Sindri hefur tengst rannsóknum á líffræði hans frá fyrsta degi.

Markmið rannsóknarinnar er að efla skilning á stofnlíffræði og erfðasamsetningu krabbans við síðlandnám hans. „Bakgrunnur dýranna verður kannaður ítarlega og hvort þau mynda erfðafræðilega frábrugðinn stofn frá upprunasvæðinu í Norður-Ameríku. Einnig verða merki metin um landnámsáhrif á Íslandsmiðum og hvort aðskildir stofnar séu nú þegar á miðunum,“ segir Óskar Sindri.

Óskar Sindri Gíslason

Óskar rannsakar hinn norður-ameríska grjótkrabba sem hefur náð fótfestu á Íslandsmiðum.

Óskar Sindri Gíslason

Flutningur framandi tegunda út fyrir náttúruleg heimkynni þeirra er með stærri umhverfis- og efnahagsvandamálum nútímans að hans sögn. „Mönnum gefst sjaldan kostur á því að rannsaka tegundir frá upphafi landnáms þeirra, sér í lagi í sjó.“ Með þeim rökum segir Óskar Sindri að það hafi aldrei verið vafi í sínu tilfelli að skella sér í rannsóknir á þessum „áhugaverða landnema“.

Fyrstu niðurstöður benda til þess að grjótkrabbastofninn þrífist vel við Ísland en erfðabreytileiki innan hans er svipaður og hjá amerískum viðmiðunarstofnum. „Grjótkrabbinn virðist vera kominn til að vera á Íslandsmiðum og þar sem um nytjategund er að ræða felast samfélagsleg verðmæti rannsókna á honum einkum í því að fá vitneskju um hvort um lífvænlegan og sjálfbæran veiðistofn sé að ræða.“

Leiðbeinandi: Jörundur Svavarsson, prófessor við Líf- og umhverfisvísindadeild.