Þórhildur Líndal, Rannsóknastofnun Ármanns Snævarr um fjölskyldumál
„Það var kominn tími til að rannsaka einelti, bæði út frá lögfræðilegu og þverfræðilegu sjónarhorni,“ segir Þórhildur Líndal hjá Rannsóknastofnun Ármanns Snævarr um fjölskyldumál um nýja rannsókn á einelti sem kynnt var á málþingi á vegum stofnunarinnar í desember 2011.
Þórhildur Líndal
„Það var kominn tími til að rannsaka einelti, bæði út frá lögfræðilegu og þverfræðilegu sjónarhorni“
„Viðurkennt hefur verið að einelti er alvarlegur hlutur en þrátt fyrir það er einelti enn raunverulegt vandamál í íslensku samfélagi. Einelti meðal barna snertir ekki einungis börnin sjálf heldur ekki síður fjölskyldur þeirra og alla þá er starfa með börnum. Einelti kemur öllum við – þess vegna er mikilvægt að sporna við því með öllum tiltækum ráðum,“ segir Þórhildur enn fremur.
Rannsóknin er byggð á þremur meistararitgerðum á sviði lögfræði, félagsráðgjafar og menntavísinda. „Markmiðið með því að nálgast viðfangsefnið frá ólíkum sjónarhornum er að fá sem heildstæðasta mynd af því sem er vitað um einelti í samfélaginu þannig að mögulegt sé að greina hvar þarf að afla frekari þekkingar og um leið að kanna hvort þörf er fyrir markvissari úrræði, þ.m.t. lagaleg úrræði,“ segir Þórhildur.
Niðurstöður rannsóknarinnar sýna m.a. að lögfesta þarf Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna og í framhaldinu kynna efni hans skipulega öllum þeim sem að málefnum barna koma. Þá skortir lagalega skilgreiningu á einelti og þörf er á sérhæfðri kennslu um eineltismál í kennaranáminu. Einnig þarf að bæta til muna allt sem viðkemur einelti í í frístunda- og íþróttastarfi barna, s.s. löggjöf og fræðslu fyrir þjálfara og starfsfólk. Þá er talið mikilvægt að samræma þá vinnu sem fram fer í skólum og annarri velferðarþjónustu til
að sporna gegn einelti með hliðsjón af aðstæðum í hverju sveitarfélagi.
„Það er von okkar allra sem staðið höfum að þessari rannsókn að hún leiði til upplýsandi umræðu um það hversu einelti er alvarlegt. Vonandi gera niðurstöðurnar löggjafanum og stjórnvöldum betur kleift að samræma þekkingu sína á einelti og það leiðir vonandi aftur til bættrar löggjafar og markvissari þjónustu til að tryggja velferð barna í íslensku samfélagi,“ segir Þórhildur.