Sigurbjörn Árni Arngrímsson, prófessor við Íþrótta-, tómstunda og þroskaþjálfadeild
„Markmið rannsóknarinnar er að meta líkamsástand barna með þroskahömlun,“ segir Sigurbjörn Árni Arngrímsson, prófessor í íþróttafræðum. Hann á þar við rannsókn þar sem holdafar, þrek, hreyfing, blóðþrýstingur og áhættuþættir lífsstílssjúkdóma í blóði verða metnir hjá börnum með þroskahömlun samkvæmt bestu mæliaðferðum.
Sigurbjörn Árni Arngrímsson
„Markmið rannsóknarinnar er að meta líkamsástand barna með þroskahömlun“
„Tengslin á milli stigs þroskahömlunar og líkamsástandsins verða skoðuð og metið hvort jákvæð áhrif þreks og hreyfingar vegi upp á móti slæmum áhrifum mikillar líkamsfitu,“ segir Sigurbjörn en hann hefur komið að fjölmörgum rannsóknum á líkamssamsetningu. Greinar um niðurstöður úr þessum rannsóknum hafa margsinnis birst í viðurkenndum alþjóðlegum vísindatímaritum. Rannsóknir Sigurbjörns hafa því vakið mikla athygli en það sama á við um hæfileika hans til að lýsa kappleikjum. Á því sviði er Sigurbjörn einstakur, eins og unnendur frjálsra íþrótta hafa kynnst hjá honum í sjónvarpi. Sigurbjörn hefur sjálfur langan feril að baki í íþróttum, bæði sem keppnismaður og þjálfari.
„Frá 2002 höfum við gert mjög svipaðar rannsóknir á börnum, unglingum og öldruðum án þroskahömlunar en þessir þættir hafa verið lítt rannsakaðir meðal barna með þroskahömlun nema þá hjá einstaklingum með Down´s heilkenni,“ segir Sigurbjörn.
„Nú eru hjá okkur í meistara- og doktorsnámi nemendur með mikla reynslu af því að vinna með börnum með þroskahömlun og því var ákveðið að safna sambærilegum gögnum hjá þessum börnum.“
Sigurbjörn segir að fyrstu niðurstöður bendi til þess að börn með meðalmikla þroskahömlun til mikillar þroskahömlunar séu feitari, þrekminni og hafi hærri blóðþrýsting en 9 og 15 ára börn án þroskahömlunar. „Hins vegar virðist ekki mikill munur á hreyfingu hópanna,“ segir Sigurbjörn.
Hann segir að rannsóknin geti orðið grunnur þess að bæta lífsgæði hjá börnum með þroskahömlun og kunni þannig að auka heilbrigði þeirra. „Rannsóknin sýnir að hægt er að framkvæma flóknar faraldsfræðilegar mælingar á stóru úrtaki barna með þroskahömlun en slíkt hefur verið dregið í efa. Rannsóknin verður sú fyrsta sem gerð er á börnum með þroskahömlun á grunnskólaaldri og skilar þekkingu um líkamsástand þeirra og gefur vísbendingar um hugsanlegar úrbætur, s.s. fjölgun íþróttatíma eða uppbyggingu íþróttaaðstöðu.“