Atli F. Magnússon, doktorsnemi við Menntavísindasvið
„Þegar grunur vaknar um þroskafrávik, s.s. einhverfu eða þroskahömlun, hjá ungum börnum er mikilvægt að hefja snemmtæka atferlisíhlutun. Með snemmtækri atferlisíhlutun er átt við markvissar aðgerðir sem miða að því að ýta undir þroska barns til að draga úr fötlun þess,“ segir Atli F. Magnússon en hann starfar sem atferlisfræðingur hjá Greiningar- ográðgjafarstöð ríkisins. Hann vinnur að doktorsrannsókn undir handleiðslu Önnu-Lindar Pétursdóttur, dósents í sálfræði við Menntavísindasvið. Markmiðið með doktorsrannsókninni er að skoða áhrif heildstæðrar snemmtækrar atferlisíhlutunar á þroska barna í áhættu fyrir þroskahömlun.
Atli F. Magnússon
Atli segir að rannsóknir hafi ítrekað sýnt að snemmtæk heildstæð atferlisíhlutun fyrir börn með einhverfu gefi betri árangur en aðrar aðferðir og sé líklegust til að draga úr fötlun barna af völdum einhverfu.
Atli segir að rannsóknir hafi ítrekað sýnt að snemmtæk heildstæð atferlisíhlutun fyrir börn með einhverfu gefi betri árangur en aðrar aðferðir og sé líklegust til að draga úr fötlun barna af völdum einhverfu.
„Þó svo að börn með þroskahömlun fái snemmtæka íhlutun hefur ekki tíðkast að nota heildstæða atferlisíhlutun með þeim. Fræðilega ætti snemmtæk heildstæð atferlisíhlutun ekki síður að gagnast börnum með þroskahömlun en börnum með einhverfu. Þær örfáu rannsóknir sem hafa verið gerðar á því sviði erlendis benda til að svo sé,“ segir Atli. Hann bætir við að hérlendis hafi aðeins verið athuguð áhrif kennslu sem byggð er á atferlisgreiningu á afmarkaða færni barna með þroskaseinkun og þær niðurstöður sýndu jákvæð áhrif.
Að sögn Atla lofa fyrstu niðurstöður góðu. „Ef heildarniðurstöðurnar verða eitthvað í líkingu við þann árangur sem rannsóknir hafa sýnt á árangri atferlisíhlutunar fyrir börn með einhverfu má vænta að atferlisíhlutunin dragi verulega úr fötlun barna sem greinast almennt seinþroska.“
Leiðbeinandi: Anna-Lind Pétursdóttir, dósent við Kennaradeild.