Gylfi Magnússon, dósent við Viðskiptafræðideild
„Rannsóknin snýr að því að greina að hvaða marki kennsla og kennsluefni í fjármálum og hagfræði á háskólastigi þarfnist endurskoðunar í ljósi sviptinga undanfarinna missera á fjármálamörkuðum heimsins. Jafnframt er skoðuð ýmis gagnrýni sem komin var fram áður,“ segir Gylfi Magnússon, dósent í fjármálum við Viðskiptafræðideild, um rannsókn sem hann vinnur að þessi misserin.
Gylfi Magnússon
„Það liggur að mínu mati meðal annars fyrir að ein helsta forsenda hagfræði og fjármála um að þátttakendur á mörkuðum taki almennt skynsamar ákvarðanir á réttum forsendum er röng. Það hefur margvíslegar afleiðingar fyrir greinarnar. Því fer hins vegar fjarri að málið sé fullrannsakað“
Málið er Gylfa skylt þar sem hann hefur kennt bæði fjármál og hagfræði í Háskóla Íslands, skrifað kennslubækur í báðum greinunum og komið að málaflokkunum með ýmsum öðrum hætti, m.a. gegnt stöðu efnahags- og viðskiptaráðherra um tíma eftir hrun. „Mér þykir blasa við að háskólakennarar í þessum greinum geta ekki haldið áfram að miðla óbreyttu námsefni,“ segir hann.
Ákveðnar niðurstöður í rannsókninni liggja fyrir. „Það liggur að mínu mati meðal annars fyrir að ein helsta forsenda hagfræði og fjármála um að þátttakendur á mörkuðum taki almennt skynsamar ákvarðanir á réttum forsendum er röng. Það hefur margvíslegar afleiðingar fyrir greinarnar. Því fer hins vegar fjarri að málið sé fullrannsakað,“ bætir Gylfi við.
Hann segir að allar fræðigreinar þurfi sífellda endurnýjun „því að ný þekking ryður burt því sem áður þóttu viðurkennd sannindi. Þörfin er óvenjubrýn nú í fjármálum og hagfræði enda hriktir í sumum grundvallarstoðum þessara fræðigreina,“ segir Gylfi. Viðbrögð við þeirri stöðu eru að hans mati ekki einungis mikilvæg fyrir fræðasamfélög heldur hafi þau hagnýta þýðingu fyrir vestræn samfélög. „Þau byggja fjármálakerfi sín og að einhverju marki ákvarðanir t.d. í ríkisfjármálum á niðurstöðum þessara greina.“