Ágústa Pálsdóttir, prófessor við Félags- og mannvísindadeild
„Aldraðir og aðstandendur þeirra rekast oft óvænt á upplýsingar sem eru mikilvægar fyrir þá,“ segir Ágústa Pálsdóttir, prófessor í bókasafns- og upplýsingafræði, um niðurstöður rannsóknar á upplýsingaöflun aldraðra sem búa í eigin húsnæði og hvernig aðstandendur þeirra aðstoða þá við að afla sér upplýsinga.
Ágústa Pálsdóttir
Ágústa segir rannsóknina tímabæra því að lítið sem ekkert er vitað á heimsvísu um hvernig aldraðir afla sér upplýsinga og hvernig aðstandendur þeirra styðja þá við það.
Ágústa segir rannsóknina tímabæra því að lítið sem ekkert er vitað á heimsvísu um hvernig aldraðir afla sér upplýsinga og hvernig aðstandendur þeirra styðja þá við það. Þeir sem tóku þátt í rannsókninni voru á aldrinum 70-90 ára. „Þessi hópur rekst gjarnan á upplýsingar af tilviljun. Upplýsingarnar ganga mikið manna á milli þegar fólk spjallar saman en það sem skiptir auðvitað mestu máli er að þetta virkar. Fólk bendir hvert öðru á gagnlegar upplýsingar, t.d. um stuðning opinberra aðila við aldraða, heilsutengdar upplýsingar, upplýsingar um fjármál sem og upplýsingar um afþreyingu og hvert hægt er að snúa sér til að finna ýmsa nauðsynlega þjónustu.“
Ágústa segir að þeir sem kunni ekki á tölvur séu í vanda. Það séu ný sannindi og gömul að aldraðir noti tölvur miklu minna en yngra fólk þótt undantekningar séu vissulega á því. Þrátt fyrir grófar tölulegar upplýsingar frá Hagstofu Íslands sé lítið vitað um hvernig og í hvaða tilgangi fólk almennt noti tölvur og samfélagsnet til að leita sér upplýsinga. „Fólk um áttrætt og eldra kann oftast lítið á tölvur enda komu þær ekki almennilega til sögunnar fyrr en um það leyti sem þessi hópur hvarf af vinnumarkaði. Af því leiðir að hann þarf meiri stuðning frá aðstandendum við að nota tölvur en þeir sem yngri eru.“