Skip to main content

Heilsa framhaldsskólanema

Anna Sigríður Ólafsdóttir, dósent við Íþrótta-, tómstunda- og þroskaþjálfadeild

Anna Sigríður Ólafsdóttir, dósent við Menntavísindasvið, stendur ásamt fleiri fræðimönnum og meistaranemum að stórri rannsókn á heilsufari og lífsstíl 16 ára framhaldsskólanema. Ætlunin er að fylgja rannsókninni eftir með áframhaldandi gagnasöfnun þegar þau eru 18 og 20 ára.

„Tilgangur rannsóknarinnar er tvíþættur, annars vegar að fylgjast með heilsu og lífsstíl unglinga og þeim breytingum sem verða á heilsuhegðun á mörkum æsku og fullorðinsára og hins vegar að kanna hvort munur sé á þessum sömu þáttum eftir því hvort nemendur eru í heilsueflandi framhaldsskóla eða skóla sem ekki hefur innleitt þá stefnu,“ segir Anna Sigríður.
 

Anna Sigríður Ólafsdóttir

„Í rannsókn okkar á 18 ára unglingum, í remur framhaldsskólum á höfuðborgarsvæðinu haustið 2008, kom fram hversu breytilegt mataræðið var á milli skóla og hversu mikil áhrif fæðuframboð og nærumhverfi skólans virtist hafa á það hvernig nemendur nærðust“

Anna Sigríður Ólafsdóttir

„Í rannsókn okkar á 18 ára unglingum, í þremur framhaldsskólum á höfuðborgarsvæðinu haustið 2008, kom fram hversu breytilegt mataræðið var á milli skóla og hversu mikil áhrif fæðuframboð og nærumhverfi skólans virtist hafa á það hvernig nemendur nærðust,“ segir Anna Sigríður. Hún segir að stór hluti nemenda á þessum aldri sé hættur að stunda íþróttir jafn markvisst og þegar þeir voru yngri.

„Þar sem Lýðheilsustöð hefur nýlega innleitt erkefni um heilsueflandi framhaldsskóla fannst okkur kjörið tækifæri að skoða hvort slík innleiðing, sem felur í sér markvisst heilsueflingarstarf sem lýtur bæði að innviðum og umhverfi skólans og nærsamfélagsins, hefði áhrif á heilsufar, lífsstíl og heilsuhegðun nemenda,“ segir Anna Sigríður.

Anna Sigríður segir framhaldsskólanema nokkuð frábrugðna öðrum aldurshópum þar sem þeir séu skilgreindir sem börn til 18 ára aldurs, og séu því á ábyrgð foreldra, en við 18 ára aldur fái þeir sjálfræði. Auknu sjálfstæði fylgi breyttar lífsvenjur en rannsóknir á þessum aldurshópi hafi beinst meira að áhættuhegðun en daglegum venjum, sem skipti þó ekki síður máli.

„Með þverfaglegri nálgun, bæði með mælingum og íhlutun, gefst tækifæri til að skoða samspil heilsufarsþátta og það hefur vísindalegt gildi. Um leið er mikilvægt að meta hverju verkefni eins og þetta skilar,“ segir Anna Sigríður. Hún segir að rannsóknin sé einnig mikilvæg í alþjóðlegu samhengi þar sem fáar rannsóknir á heilsueflingu fyrir framhaldsskólastigið hafi verið gerðar og mikilvægt sé að fylgjast með því hvernig heilsa og lífsstíll ungs fólks á mótum æsku og fullorðinsára þróast.