Hinn sívakandi eldur: Saga kynverundar á Íslandi frá aldamótunum 1900

Þorsteinn Vilhjálmsson, nýdoktor við Sagnfræðistofnun Háskóla Íslands, heldur erindi í Málstofu í félags- og hagsögu sem nefnist Hinn sívakandi eldur: Saga kynverundar á Íslandi frá aldamótunum 1900. Málstofan verður haldin í stofu 304 í Árnagarði, þriðjudaginn 10. mars kl. 16-17.

Um erindið 

"Því þú getur ekki ímyndað þér ástandið að vera í nánu vinasambandi við mann sem maður elskar og gæti næstum tilbeðið, þetta er eins og ef matur væri settur fyrir framan manneskju sem er að deyja úr hungri í gegnsæju glerkari sem opnast ekki og má ekki brjóta". Svo skrifaði Guðmundur Bjarnason klæðskeri í bréfi til séra Friðriks Friðrikssonar árið 1913 en þar játar Guðmundur að hann sé "födt homoseksual" og er það elsta varðveitta dæmið um notkun þess hugtaks á Íslandi. Fleiri nýmæli birtast í bréfinu. Þar má raunar finna einn fyrsta vottinn af sjálfsskilningi og sjálfsgreiningu Íslendings á sér sem kynveru -- þ.e. sem manneskju með ákveðna kynverund (e. sexuality). Fyrirlesturinn spyr: 1) Hvenær og hvernig kom þessi hugmynd um kynverundina (og með henni hugmyndin um kynhneigðir, bæði sam- og gagn-) til Íslands? Og 2) hvaða áhrif hafði hún á sjálfsmynd Íslendinga og hugmyndir þeirra um hið eðlilega, hið óeðlilega og um þjóðina?

Um fyrirlesarann

Þorsteinn Vilhjálmsson starfar sem nýdoktor við Sagnfræðistofnun. Rannsóknir hans hafa einkum beinst að sögu kynverundar og hinsegin sögu og liggja eftir hann ýmsar greinar um þau efni. Hann lauk doktorsprófi frá Háskóla Íslands árið 2024.