Hólmfríður Garðarsdóttir, prófessor við Deild erlendra tungumála, bókmennta og málvísinda
Frumbyggjar Mið- og Suður-Ameríku eru viðfangsefni nýstárlegrar rannsóknar sem Hólmfríður Garðarsdóttir, prófessor í spænsku, vinnur að, en hún beinir sjónum sínum að þeim myndum sem dregnar eru upp af indíánum og afkomendum þeirra í kvikmyndum frá svæðinu.
„Kveikjan að rannsókninni, sem ég vinn ásamt Milton Fernando Gonzalez-Rodriguez doktorsnema, var ögrandi fyrirlestur sem ég sótti með gvatemalska rithöfundinum Dante Liano fyrir nokkrum árum. Þar gerir hann grein fyrir ýmsum vísbendingum um að 21. öldin verði öld frumbyggja í RómönskuAmeríku. Eftir 500 ára sögu niðurlægingar og kúgunar muni frumbyggjum Rómönsku-Ameríku takast að leiðrétta rangtúlkanir á menningu þeirra og menningararfleifð. Einnig telur hann að tungumál þeirra verði viðurkennd sem opinber tungumál landanna sem þeir byggja og ungu fólki gert kleift að læra þau með formlegum hætti,“ segir Hólmfríður.
Hólmfríður Garðarsdóttir
Frumbyggjar Mið- og Suður-Ameríku eru viðfangsefni nýstárlegrar rannsóknar sem Hólmfríður Garðarsdóttir, prófessor í spænsku, vinnur að, en hún beinir sjónum sínum að þeim myndum sem dregnar eru upp af indíánum og afkomendum þeirra í kvikmyndum frá svæðinu.
Hólmfríður hefur um árabil starfað sem kennari og sérfræðingur um bókmenntir, kvikmyndir og menningu Rómönsku-Ameríku og segir ný og áleitin viðfangsefni tengd þessu menningarsvæði sífellt skjóta upp kollinum. „Eitt þeirra viðfangsefna sem á eftir að kortleggja, greina og útskýra betur er hvernig frumbyggjar hafa verið sýndir á hvíta tjaldinu í þau 100 ár sem kvikmyndasaga álfunnar spannar. Og hvers vegna ekki að takast á við það við Háskóla Íslands? Kvikmyndir ferðast jú auðveldlega og langir vetrarmánuðir eru tilvaldir til kvikmyndaáhorfs og pælinga,“ varpar Hólmfríður fram.
Niðurstöður rannsóknanna sýna, að sögn Hólmfríðar, að birtingarmyndir frumbyggja í kvikmyndum hafa verið ákaflega staðlaðar alveg fram á síðustu ár. „Þeir eru þjáðir öreigar, fávísir eða lævísir, og standa handan siðmenningarinnar. Körlunum er vantreyst en konurnar eru aftur á móti handhafar töfra og dulúðlegra tengsla við náttúruna. Þeir heyrast vart tala nema e.t.v. í heimildamyndum en margar slíkar komu fram á sjöunda og áttunda áratugnum. Síðan þá hafa staðalmyndirnar smám saman verið að molna og flóran í birtingarmyndum frumbyggja í Mið- og Suður-Ameríku hefur verið ákaflega fjölbreytt og spennandi þessi síðustu ár,“ segir Hólmfríður.