Sigrún Júlíusdóttir, prófessor emerita við Félagsráðgjafardeild
„Hér er leitað eftir svörum barnanna sjálfra af reynslu sinni af jafnri búsetu hjá foreldrum sínum eftir skilnað. Í síðustu rannsókn minni voru það hins vegar skilnaðarforeldrar sem töluðu um reynslu sína,“ segir Sigrún Júlíusdóttir, prófessor emerita í félagsráðgjöf, um rannsókn sem hún vinnur að.
Sigrún er með löggild meðferðarréttindi til að vinna með einstaklinga, hjón og fjölskyldur og rannsóknasvið hennar snýr að fjölskyldumálefnum. „Tölfræðilegri athugun á landsvísu er lokið en gagnasöfnun með persónulegum viðtölum við ungmennin er í vinnslu.“ Samstarfsaðilar Sigrúnar í rannsókninni eru, auk Félagsvísindastofnunar og Rannsóknastofnunar í barna- og fjölskylduvernd, þær Sólveig Sigurðardóttir, félagsráðgjafi á sviði barnaverndar, og Dögg Pálsdóttir, lögfræðingur og kennari við Háskólann í Reykjavík.
Sigrún Júlíusdóttir
Sigrún hefur rannsakað margvíslegar hliðar skilnaðar, þar með talin atriði er snúa að löggjöf, tilfinningum, forsjá og búsetu og félagslegri aðlögun barna við og eftir skilnað.
Sigrún hefur rannsakað margvíslegar hliðar skilnaðar, þar með talin atriði er snúa að löggjöf, tilfinningum, forsjá og búsetu og félagslegri aðlögun barna við og eftir skilnað. „Niðurstöður mínar og annarra benda til almennt jákvæðrar reynslu foreldra af jafnri búsetu barna sinna en fyrirvarar virðast margir og fjölbreytilegir. Þeir tengjast aldri barnsins, búsetu foreldranna, foreldrahæfni, samstarfi þeirra og fjölskyldutengslum,“ útskýrir Sigrún.
„Ég hef mikinn áhuga og þörf á að fá svör við þeim brennandi spurningum sem vaknað hafa í kjölfar fyrri rannsókna og komið hafa upp í starfi mínu með skilnaðarfjölskyldum. Ég vil geta nýtt niðurstöðurnar í þágu skjólstæðinga, vísindasamfélagsins og stefnumótenda,“ segir Sigrún.
Rannsóknin hefur mikla þýðingu, að sögn Sigrúnar. „Með þessari rannsókn skapast ný þekking í samfélaginu á viðkvæmum fjölskyldumálum, forsjárfyrirkomulagi og uppeldisskilyrðum barna í ólíkum fjölskyldu- gerðum. Rannsóknin hefur einnig gildi fyrir þróun löggjafar. Þegar slíkri þekkingu er miðlað til almennings getur það haft mikil áhrif fyrir fjölskylduvernd, meðal annars með því að koma að gagni í meðferðarstarfi, í fræðslu fyrir fjölskyldur og við þróun úrræða,“ segir Sigrún að lokum.