Sigurður Gylfi Magnússon, dósent við Sagnfræði- og heimspekideild
„Rannsóknin snýst um samspil tilfinninga, efnislegra gæða og hversdagslífs Íslendinga á hinni löngu 19. öld. Ég hef áhuga á að kanna bæði hvernig tilfinningalífi fólk lifði á þessum tíma, sem markaðist meðal annars af mjög háum ungbarnadauða, og hvernig fólk náði að glíma við þær kenndir sem kviknuðu við slíkar og aðrar aðstæður í hversdagslífinu,“ segir Sigurður Gylfi Magnússon sagnfræðingur. Hann hefur starfað frá árinu 2010 við ýmsar rannsóknir á Þjóðminjasafni Íslands en var í upphafi árs 2014 ráðinn í stöðu dósents í menningarsögu við Sagnfræði- og heimspekideild. Hugmyndin með ráðningunni var meðal annars að vinna að auknum tengslum Háskóla Íslands og Þjóðminjasafns í gegnum rannsóknir.
Sigurður Gylfi Magnússon
„Ég hef áhuga á að kanna bæði hvernig tilfinningalífi fólk lifði á þessum tíma, sem markaðist meðal annars af mjög háum ungbarnadauða, og hvernig fólk náði að glíma við þær kenndir sem kviknuðu við slíkar og aðrar aðstæður í hversdagslífinu.“
„Ég mun skoða tilfinningar eins og reiði, angist, sorg og ást svo nokkuð sé nefnt. Ég mun síðan gera tilraun til að kortleggja efnislegan veruleika alþýðunnar á tímabilinu með aðstoð uppskriftabóka sýslumanna sem Már Jónsson, prófessor í sagnfræði, hefur gert aðgengilegar með rannsóknum sínum. Um er að ræða uppskriftir á öllum verðmætum fólks sem sýslumenn þurftu að hafa afskipti af vegna erfða eða þegar heimilin voru gerð upp vegna fátæktar. Hugmyndin er að varpa ljósi á tengsl tilfinningalífs og veraldlegra gæða alþýðu manna í sínu hversdagslega umhverfi,” segir Sigurður Gylfi.
Mikilvægi rannsókna á tilfinningalífi Íslendinga fyrr á öldum er ótvírætt. „Allar rannsóknir á sviði hugvísinda hafa gildi í sjálfu sér – þær auka skilning okkar á þjóðfélaginu sem við byggjum. Ég held einnig að það sé mikill áhugi á því sem ég nefni menningu tilfinninga. Ég hef til dæmis orðið var við að margir sem fást við sálfræði eða skyldar greinar sýna þessum rannsóknum mínum mikinn áhuga. Það að hafa þekkingu á tilfinningalífi fólks frá fyrri tíð getur til dæmis skipt miklu máli fyrir ýmis meðferðarúrræði. Fátækt var landlæg á Íslandi fram á miðja 20. öld sem snerti nær allar fjölskyldur í landinu. Heljarstökk landsmanna inn í nútímann á 20. öld er á margan hátt ókannað svið og eitt af því sem er afar forvitnilegt í því sambandi er viðhorf okkar til sjálfsbjargar og efnislegra gæða,“ segir Sigurður Gylfi að lokum.