Simon John Turner útskrifaðist með ágætiseinkunn úr Alþjóðasamskiptum

„Ég hélt að ég væri kannski orðinn of gamall til að fara aftur í nám en svo hugsaði ég: hverju hef ég að tapa?“
Simon John Turner er upprunalega frá Bretlandi en flutti til Íslands árið 2010. Hann er giftur Bandaríkjamanni og þeir eru báðir íslenskir ríkisborgarar. Síðustu tíu ár hefur Simon starfað í hótelgeiranum og er í dag aðstoðarhótelstjóri á hóteli í miðborg Reykjavíkur.
Hann lýsir sjálfum sér sem rólegum, yfirveguðum og forvitnum einstaklingi með fjölbreytt áhugamál: ljósmyndun, bakstur, gönguferðir, ferðalög og tónlist eru þar á meðal.
Áhuginn á stjórnmálum, málefnum líðandi stundar og alþjóðamálum varð til þess að Simon valdi meistaranám í alþjóðasamskiptum við Háskóla Íslands. Hann hafði áður lokið BA-gráðu í stjórnmálafræði, ferðast mikið og segist hafa mikinn áhuga á því að hitta fólk frá ólíkum stöðum og heyra mismunandi sjónarhorn.
„Ég trúi því að það sé nauðsynlegt að hlusta hvert á annað og finna sameiginlegan grundvöll, sérstaklega á tímum þar sem við virðumst oft einblína á pólitískan ágreining.“
Simon tók námið samhliða fullu starfi og lauk því á fimm árum. Það var ekki alltaf auðvelt.
„Það var áskorun að koma heim úr vinnunni og setjast beint niður við að skrifa ritgerð í nokkra klukkutíma í viðbót og halda samt geðheilsunni!“ segir hann léttur í bragði.
Eitt af þeim námskeiðum sem stóð mest upp úr var námskeið um samningaviðræður, þar sem nemendur tóku þátt í hlutverkaleikjum og unnu með flókin alþjóðleg viðfangsefni þar sem samningar skipta lykilmáli.
Besta námsráðið hans til nýrra nemenda er að vinna sjónrænt með efnið.
„Mér finnst gott að teikna hugarkort og draga saman fyrirlestur eða lesefni vikunnar á eina A4 síðu. Það hjálpar mikið þegar maður er að lesa þéttan og flókinn texta.“
Hann mælir líka með því að nemendur temji sér gagnrýna hugsun strax frá byrjun.
„Reyndu að gagnrýna höfundinn sem þú ert að lesa. Vertu málsvari andstæðra sjónarmiða og spurðu: hver eru mótrökin? Það gerir þig virkari í náminu og hjálpar þér að tengjast efninu betur.“
Eftir útskrift ætlar Simon að halda áfram í sínu starfi en jafnframt leita að tækifærum á sviði alþjóðamála. Hann ætlar líka að dusta rykið af íslenskunni, sem hann segir hafa setið aðeins á hakanum á meðan á náminu stóð.
Það sem hann er stoltastur af er árangurinn í náminu og lokaritgerðin sín, þar sem hann fjallaði um þær áskoranir sem smáríki standa frammi fyrir í baráttunni gegn mansali.
„Ég lagði ótrúlega mikla vinnu í ritgerðina. Hún var kannski svolítið metnaðarfull, en sýnin mín á verkefnið dró mig áfram.“
Og hver er eftirminnilegasta námsstundin?
„Ég skrifaði einu sinni ritgerð í fríi, sitjandi á svölum í Grikklandi með útsýni yfir fjöllin, glas af víni í hönd og sólsetrið fyrir framan mig. Það var skrítnasta blanda af vinnu og ánægju!“
